Το 2022 αποκαλύφθηκε ότι η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΕΥΠ) παρακολουθούσε δημοσιογράφους, πολιτικούς, επιχειρηματίες και δημόσια πρόσωπα, ενώ παράλληλα το λογισμικό κατασκοπείας Predator χρησιμοποιούνταν για την παράνομη παρακολούθηση των κινητών τηλεφώνων τους. Αυτή η σελίδα καταγράφει ολόκληρο το εύρος του σκανδάλου μέσα από πρωτογενείς πηγές, δικαστικές καταθέσεις και δημοσιογραφικές έρευνες.
39η δικάσιμος: Ένοχοι κρίνονται και οι τέσσερις κατηγορούμενοι (Γιάννης Λαβράνος, Φέλιξ Μπίτζιος, Ταλ Ντίλιαν, Σάρα Χαμού) και για τα τρία αδικήματα που αντιμετωπίζουν ((i) επέμβαση σε σύστημα αρχειοθέτησης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, από κοινού, κατ’ εξακολούθηση, τετελεσμένη και σε απόπειρα, (ii) παραβίαση του απορρήτου τηλεφωνικής επικοινωνίας και προφορικής συνομιλίας, από κοινού, κατ’ εξακολούθηση, τετελεσμένη και σε απόπειρα, (iii) παράνομη πρόσβαση σε σύστημα πληροφοριών ή δεδομένα, από κοινού, κατ’ εξακολούθηση, τετελεσμένη και σε απόπειρα), σύμφωνα με την απόφαση του προέδρου του Β’ Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Για τις δύο πρώτες πράξεις, το δικαστήριο υιοθέτησε την πρόταση του εισαγγελέα, που πρότεινε η μετατροπή από κατ’ εξακολούθηση σε κατά συρροή. Το δικαστήριο απέρριψε τα ελαφρυντικά και καταδίκασε τους κατηγορούμενους σε συνολική ποινή 126 ετών και 8 μηνών (εκτιτέα τα 8 έτη). Το δικαστήριο διέταξε την ολική έκτιση της ποινής, δίνοντας όμως αναστολή μέχρι την εκδίκασή της υπόθεσης σε δεύτερο βαθμό, εφόσον οι κατηγορούμενοι ασκήσουν έφεση. Το δικαστήριο έκανε δεκτή την πρόταση του εισαγγελέα για διαβίβαση της δικογραφίας για διερεύνηση ποινικών ευθυνών: (1) για το αδίκημα του άρθρου 148 ΠΚ (κατασκοπεία)· (2) για το αδίκημα του ΠΚ 370 ΣΤ (απαγορευση διακίνησης λογισμικών)· (3) διαβίβαση για τον Αιμίλιο Κοσμίδη για συνεργία στις πράξεις του κατηγορητηρίου· (4) να ερευνηθεί το αδίκημα της ψευδούς κατάθεσης στο ακροατήριο για τους Α. Κοσμίδη και Σ. Ντάλα· (5) αξιολόγηση ποινικών ευθυνών προσώπων που είχαν πλήρη εικόνα όσων συνέβαιναν, συγκεκριμένα τους Ρότεμ Φάρκας, Μερόμ Χαρπάζ, Εινάτ Σεμάνα (ανώτατο στέλεχος των εταιρειών συμφερόντων Ντίλιαν), Σωτήρη Ντάλα, όπως και τριών εργαζομένων της Intellexa (Δημήτρης Ξυπτεράς, Ιωάννης Τουμπής, Ιωάννης Μπόλιαρης)· (6) διαβίβαση για διεύρυνση σχετικά με όσα κατέθεσε ο Σταμάτης Τριμπαλης για τη διαδικασία στην εξεταστική της Βουλής για ψευδή κατάθεση και ηθική αυτουργία για τους Γ. Λαβράνο και Σ. Ντάλα· (7) διαβίβαση για τον Κωνσταντίνο Πετρίση (φίλος του Α. Κοσμίδη που μισθοδοτούνταν από την ΕΥΠ). Το δικαστήριο αποφάσισε επιπλέον «να παύσει οριστικά η δίωξη ως προς όλους τους 108 παθόντες που δεν υπέβαλλαν έγκληση».
38η δικάσιμος: Αγορεύουν οι δικηγόροι τριών κατηγορουμένων (Γ. Λαβράνου, Τ. Ντίλιαν, Σ. Χαμού), Διονύσης Ματαράγκας, Ελευθερία Ρίζου, και Ανδρέας Μήτσαινας. Οι δικηγόροι υποστήριξαν ότι οι πελάτες τους θα πρέπει να αθωωθούν από όλες τις κατηγορίες, επικαλούμενοι τα στοιχεία για κοινό κέντρο ΕΥΠ - Predator ώστε να υποστηρίξουν ότι οι υπόδικοι, σε αντίθεση με το κράτος, δεν συνδέονται με το παράνομο λογισμικό. Συγκεκριμένα, ο κ. Ματαράγκας είπε πως «υπάρχει το αφήγημα για κοινό κέντρο ΕΥΠ - Predator, με ταυτόχρονες παρακολουθήσεις και επιχειρησιακό κέντρο στο ΚΕΤΥΑΚ. Όμως, αυτό το αφήγημα λέει και ότι το Predator πωλείται μόνο σε κυβερνήσεις και όχι σε ιδιώτες. Κι αυτό δεν εξυπηρετεί το κατηγορητήριο, αφού δεν αποδεικνύει κάποια αυτουργική δράση της κ. Χαμού και του κ. Ντίλιαν», ενώ η κ. Ρίζου ανέφερε πως «όλες οι ενδείξεις συνηγορούν στο ότι οι ελληνικές Αρχές προμηθεύτηκαν και χρησιμοποίησαν το Predator». Η κ. Ρίζου είπε επίσης πως «ο κύριος εισαγγελέας ζητάει την ενοχή του κ. Λαβράνου ως εν τοις πράγμασι διαχειριστή της Krikel, η οποία συνδέεται με την Intellexa μέσω συναλλαγών και αδειών εξαγωγής προς το υπουργείο Εξωτερικών. Αυτή η υπερβατική θεώρηση ενοχής είναι πρωτοφανής για μια ποινική δίκη. [...] Σε αυτή τη δίκη ο κ. Λαβράνος κατηγορήθηκε για πολλά, για πλαστές ταυτότητες, για κουμπαριές, για σχέσεις με πολιτικούς, για το ότι δήθεν πήγε στο Ισραήλ με πλαστό διαβατήριο, σε επίσημη κρατική αποστολή. Όμως, ακόμα κι οι σφοδρότεροι κατήγοροι του κ. Λαβράνου δεν μπόρεσαν να του αποδώσουν καμία κατηγορία για το Predator και δεν είπαν απολύτως τίποτα για τις υποκλοπές.» Τέλος, η κ. Ρίζου είπε πως οι δημοσιογράφοι που έκαναν έρευνα για το σκάνδαλο «στερούνταν του μεγαλύτερου προσόντος ενός δημοσιογράφου, της αντικειμενικότητας», ενώ επίσης ο κ. Ματαράγκας υποστήριξε ότι η ερευνητική δημοσιογραφία επιστρατεύθηκε ως το «απόλυτο εργαλείο», ώστε να αναπτυχθεί το «αφήγημα για συμμετοχή ιδιωτών» στο Predator.
37η δικάσιμος: Αγορεύουν οι δικηγόροι του Φέλιξ Μπίτζιου, Νίκη Ορφανίδου και Γιάννης Κυριακίδης. Οι δύο δικηγόροι στράφηκαν κατά των ΜΜΕ που αποκάλυψαν τις παρακολουθήσεις. «Εκτιμώ τους δημοσιογράφους για το έργο τους. Όμως, εν προκειμένω δεν αντιλήφθηκαν λεπτές νομικές έννοιες και δημιούργησαν μια λανθασμένη εικόνα, την οποία εισέφεραν στο δικαστήριο και τελικά πίστεψαν κι οι ίδιοι», είπε ο κ. Κυριακίδης· «όλες οι πηγές των δημοσιευμάτων είναι απολύτως ανώνυμες και μη ελέγξιμες, κάτι που καθιστά αδύνατη την επαλήθευση της αξιοπιστίας τους και της αλήθειας των αναφερόμενων γεγονότων. [...] Τα ρεπορτάζ δεν αποτελούν αυτοτελές αποδεικτικό υλικό. […] Ενσωματώνουν υποκειμενικές κρίσεις και όχι δικαστικώς διαπιστωμένα περιστατικά. […] Δεν έχουν συλλεχθεί σύμφωνα με τις προβλεπόμενες δικονομικές εγγυήσεις», υποστήριξε η κ. Ορφανίδου. Οι δικηγόροι δεν συντάχθηκαν με την εισαγγελική πρόταση (για ενοχή), ενώ υποστήριξαν ότι ο πελάτης τους δεν ήταν εν τοις πράγμασι διαχειριστής σε καμία από τις εταιρείες που αναφέρονται στο κατηγορητήριο. Ο κ. Κυριακίδης υποστήριξε πως το δικαστήριο δεν πρέπει να λάβει υπόψη τα μηνύματα Predator που φέρονται να εστάλησαν κατά προσώπων τα οποία δεν εμφανίστηκαν στη δίκη για να επιβεβαιώσουν τη στοχοποίησή τους. Ο κ. Κυριακίδης παραδέχθηκε δύο τετελεσμένες παρακολουθήσεις μέσω Predator (Κουκάκη και Σίφορντ) και ακόμα επτά αποστολές μηνυμάτων Predator, εκ των οποίων η μία έγινε ενώ ο κ. Μπίτζιος ήταν ακόμα στην Intellexa.